Op deze voorlaatste dag van wat voor de minus-18-jarigen en onderwijzend personeel geldt als “de zomervakantie”, deel ik met jou, waarde lezer, alvast graag enkele ervaringen van de voorbije paar weken. Deze weken werden – zoals in mijn laatste blogentry reeds vermeld – hoofdzakelijk gedomineerd door mijn stukje zomervakantie en daaraan gekoppeld een reis. Gelegenheid hiervoor was het huwelijk van Jana en Wouter. Hoewel het niet echt courant is van op reis te gaan wanneer een bevriend koppel je uitnodigt op hun huwelijksfeest, valt dit echter volledig te verantwoorden als hun huwelijksfeest plaatsvindt in het buitenland, alwaar je dan uiteraard de rest van je reis doorbrengt.
Bij mijn vierde bezoek aan het immer, mooie en rustieke Slowakije, waren we gelogeerd in het mooie Penzion Lipa te Tlmače. Na één nachtje daarginds maakten we ons op voor het event waarvoor we afgezakt waren, het eigenlijke kerkelijke huwelijk van Jana & Wouter in de kerk van het pittoreske Pečenice, Jana’s geboortedorp. Een speciale verrassing stond ons ginds reeds te wachten, onze lokale pastoor van Wichelen, Peter Bracke, was immers tot daar afgezakt voor 1 enkele dag, speciaal voor deze heuglijke gebeurtenis. Het was een heel mooie mis, gevolgd door een zeer leuk avondfeest in typisch Slowaakse stijl, met andere woorden: copieuze hoeveelheden eten en drinken, een veelheid aan traditionele lokale gebruiken zoals het kapot gooien van borden, met 2 eten uit 1 enkel bord soep, rijmpjes die vertellen hoeveel kinderen het jonge paar wel niet zal krijgen, dansgelegenheid op lokale classics,… Kortom: the works. Dank trouwens aan onze taxichauffeur die in het oprijden non-stop “Paloma Blanca” van “The George Baker Selection” op onze trommelvliezen losliet, daar dat het enige nummer was dat we kenden van zijn muziekcd’tje. Nog meer dank aan de bruidegom en diens vader en schoonvader, die ons nog om 4h30 ‘s ochtends naar ons hotel hebben gevoerd, geen sinecure na zo’n vermoeiende activiteit.
Daags nadien waren we uitgenodigd voor de afterparty in Pečenice, waar we overheerlijke wild- en varkensgoulash en bijhorende Pálenka, pivo en vino voorgeschoteld kregen door Jana’s familie (Stanko, you’re the greatest goulash cook in the world in my book!). Deze oergezellige namiddag, waarbij sommige gasten vergezeld waren van enig mannelijk kattengezelschap, werd nog eens opgevrolijkt door Wouters moeder, Hanne en mezelf die de stembanden maar wat graag in koor lieten resoneren op melodietjes uit onze jeugdbewegingsverleden. Aan alles komt echter een einde, zo ook aan deze leuke namiddag, want we hadden nog rendez-vous met een andere Vlaming in Slowakije, Bram, vergezeld door diens eigen eega en schoonzuster om even een bezoekje te brengen aan hun appartement in Levice, dat op het ogenblik van schrijven nog steeds in volle verbouwing is. Een cocktailtje later, namen we afscheid en doken we onze respectievelijke bedden in voor wat hoognodige nachtrust.
Om de laatste dag in Slowakije af te ronden besloten we wat te luieren en af te zakken naar Margita-Ilona, een camping- en recreatieterrein met de nodige zwembaden. Afsluiten wouden we doen in typisch Slowaakse stijl, dus gingen we naar het uitstekende restaurant Koliba, dat we reeds eerder bezochten op voorgaande trips naar Slowakije. Eens de innerlijke mens versterkt, lieten we ons door de trouwe VW Golf naar Lipa brengen om daar Frederik, Tom & Valerie af te zetten en samen met Hanne & Liese door te rijden naar onze volgende halte: Budapest te Hongarije. Maar deze blogentry wordt alweer vrij lijvig, dus zal ik het reisverslag opsplitsen in meerdere stukken en het hier even voor bekeken houden. Wil je echter al een korte blik werpen op de eerste en latere dagen van deze zomerse roadtrip, dan verwijs ik je graag door naar deze volledige entry met enkele leuke foto’s. Dat kan je door simpelweg te klikken op:
Overmorgen is het zover, bibi vertrekt even op reis met Hanne & Liese naar 
) gingen we nog met een bijzonder grote groep daarheen, waarbij eerder genoemde Vlamingen allebei kennis hebben gemaakt met hun huidige eega’s. Dat leek me een mooi moment om even wat foto’s uit de oude doos op te dissen en met jullie te delen alvorens ik in de wagen stap voor de 
De oude doos wordt opengetrokken als je deze blogentry in zijn geheel bekijkt. Veel plezier alvast met de foto’s, ik deel de exemplaren van dit jaar zeker ook nog met jullie, trouwe bloglezers!
De ruimte was dubbel geboekt, dus zagen we ons genoodzaakt onze gesprekken over de lokale en iets ruimere politiek in het kleine kantoortje te houden, maar goed we waren toch niet helemaal voltallig. Anyway, de N-VA heeft in Wichelen 2 nieuwe leden, maar doordat 2 anderen verhuisd zijn, blijven we dus steken op onze (respectabele) 60 leden. Het blijft echter een echt hengstenbal, want heel veel vrouwen hebben we niet bij ons lokaal, en het zijn dan ook vooral oudere hengsten, want ik ben de enige