Wie heeft zich niet ooit willen spiegelen aan goden, halfgoden, heersers, helden of zoals vandaag de dag omnipresent in de entertainment industry, superhelden! Uiteraard zijn dit (op in Serskamp woonachtige superhelden na) allen fictieve personages. Sommige mensen gaan in hun idolatrie echter zeer ver. En die mensen komen er in alle maten en gewichten. Waar de doorsnee persoon eerder geneigd zal zijn om zijn affectie voor een bepaald iets te uiten in een doordeweekse babbel of een internetforum voor gelijkgestemden, gaan sommigen er ietwat verder in. Zo zijn er academici die gewend zijn van achter alles een theoretische benadering te zoeken, geworteld in de huidige kennis van de wetenschap. Uiteraard verwerken ze hun tekst zoals elk rechtgeaard academicus in TeX (en neen, als je met LyX werkt, behoor je niet tot de in-crowd 
) of als je echt overtuigd bent van je stuk, dan geef schrijf je er volledige boekwerken over en geef je lezingen eens je succesvol gedoctoreerd bent. Wel ik heb zo’n mooie combinaties gevonden en wou ze graag even met je delen onder de vorm van een mooi PDF’je en enkele meer geanimeerde videoregistraties van een mooie lezing door een begeesterde dokter in de fysica. Kijk ze even samen met me in en deel je commentaren met de andere lezers van dit blog en mezelf, maar bovenal geniet ervan! 
Een gecentraliseerde visie op de superkrachten van Superman vind je in dit bestand.
Eén van de lezingen van Dr. Jim Kakalios over de dood van Gwen Stacey vind je in dit leuke Youtube-filmpje.
Heb het abstract en de eerste alinea gelezen, en het klonk zoals zoveel “wetenschappelijke” documenten uit de non-exacte wetenschappen als totale BS. En geloof me, ik heb veeeeeel van die documenten gelezen ten tijde van Helena’s post-graduaatstudie in de literatuur. Het gaat alleen maar over het “geleerd laten klinken van mezelf, dus geef me alstublieft nog wat subsidies”, en dat alles conform aan de regeltjes en trends die heersen op moment van schrijven.
Ik heb dit niet als “serieus” aangschouwd ook, hé. Het staat niet voor niks onder de categorie “Sillyness”. Ik vond het echter leuk dat er mensen zijn die er zo diep in opgaan (of pretenderen in op te gaan) dat ze er TeX-papers over schrijven en seminaries over geven.
Ik vind het erg dat de overheid die mensen hun lidmaatschap in de intellectuele elite van onze maatschappij sponsort. Net doordat het inderdaad “silly” is, maar er veel aandacht, respect en geld naar dat soort volk gaat, schiet ik in mijn krammen.
Je schiet zelfs zo erg uit je krammen dat je taalfouten begint te maken.
Het kan wel eens leuk zijn, maar mij persoonlijk zegt het weinig tot niks.
Nu er zijn veel mensen met veel rare hobby’s dus ik schiet er niet echt van in mijn sloffen…