Ik heb nog nooit iemand mij een zalig “tweede Pasen” (zo noemen wij Paasmaandag hier in de regio) horen wensen. En op de keper genomen is dat eigenlijk toch maar jammer, niet? Hoeveel feestdagen zijn in België zo belangrijk dat ze al een meervoud op zichzelf mogen zijn? Juist ja, twee, meerbepaald Pinksteren en Pasen. Dat betekent dat je gedurende heel je leven nog geen 0,55% van de door jou geleefde dagen de kans hebt om iemand een prettige “tweede ….dag” te wensen, en toch doet bijna niemand het?
Nochthans valt het ook op andere manieren op dat Pasen een heel speciaal feest is. Wie komt er op 6 december? Inderdaad, Sinterklaas en Sinterklaas alleen. OK, hij heeft wel een aantal knechten mee die zwart zien omwille van het schoorsteenroet dat aan hun gezicht is blijven plakken. Elk rechtgeaard mens weet natuurlijk dat de échte Sint (Sint Maarten) al eerder komt, wanneer de Belgische kindjes congé hebben (11 november). Daar trekt die egotripper van een Sinterklaas zich niks van aan, natuurlijk… Maar kom we wijken af. Het punt dat ik wou maken, is dat deze heerschappen elk in hun eentje werken op hun respectievelijke feestdagen, al dan niet bijgestaan door helpers. Zo is het ook gesteld met hun olijke dikke kozijn uit Lapland, dewelke kinderen in de nacht van 24 op 25 december wakker komt houden door met zijn slede op diverse daken te landen.
Op Pasen is dit anders. Inderdaad, we krijgen op Paaszondag het bezoek van niet één, maar alle klokken. Die vliegen op Witte Donderdag naar Rome, alwaar ze de chocolade-eitjes bij ons in Vlaanderen en België komen droppen. Normaal gezien krijgt elk kind 365 paaseitjes, eentje voor elke dag, maar omdat België een naam hoog wil houden rond haar chocoladeproducten, wordt hier een bijzonder hoge tol op geheven van grosso modo 90 tot 95% (deze verschilt een beetje van regio tot regio, maar dat is zowat de norm). De getaxeerde chocolade wordt door de luchtdouane zonder schroom geïnd eens de klokken België terug willen binnenvliegen (ter hoogte van Aubange) en overgemaakt aan de diverse gerenommeerde chocoladehuizen die België rijk is. Zo krijgen Barry Callebaut, Leonidas, Godiva, Belcolade, Côte d’Or en vele andere.
Een goed geïnformeerd persoon heeft echter snel gezien dat dit voor de megalomane chocolademagnaten nog niet genoeg was. We hebben, zoals in het begin reeds uitgelegd, niet één maar twee Paasdagen. Op deze tweede dag, dient zich jaarlijks de Paashaas aan. Echter, deze komt nooit tot bij de lieve Vlaamse en Belgische kindjes! Jaarlijks komt hij onbekommerd binnengehuppeld, maar de Belgische Chocolademafia stopt hem telkens, zonder pardon in een grote, donkere jutezak, waarna hij gedwongen wordt om zijn hele voorraad af te dragen aan eerstgenoemde partij. Deze praktijk is al gangbaar in België sinds geweten is dat het langetermijn geheugen van zelfs de aller-, allerslimste hazen de 11 maanden niet overstijgt, waardoor de jaarlijkse kosteloze toevoer van Paashaaschocolade niet in het gedrang komt door de malevolente praktijken van deze malafide, megalomane mafiosi. Steve Metzger heeft hieromtrent reeds het nodige onderzoek gedaan en zijn bevindingen neergepend in zijn boek, dat door het lobbywerk van de chocobonzen echter veelal afgedaan wordt als infantiele larie.
Ik wil jullie op deze feestdag dan ook waarschuwen: als je niet oplet, heb je binnenkort helemaal geen chocolade-eitjes meer! “Hoezo?” vraag je je misschien af. Wel, zoals algemeen geweten is, strekt het geheugen van metalen voorwerpen, en bij uitbreiding dus ook kerkklokken, ad infinitum. Met dit in het achterhoofd, wordt de voorbije jaren langzamerhand en beetje bij beetje gewerkt aan het in discrediet brengen van de oh zo geliefde Paasklokken. Zeker sinds Joseph Alois Ratzinger het hoofd vormt van de Rooms-Katholieke Kerk, komt dit alles in een stroomversnelling. De gangsterpraktijken gaan ook hier weer onnoemelijk ver. zo wordt gedreigd om de eigenlijke naam van de paus bekend te maken – en neen ik heb het niet over zijn tweede schuilnaam, Benedictus XVI, maar wel over zijn ware identiteit – maar daar eindigt het niet. Nu de mond van de Paus gesnoerd is, wordt alles in het werk gesteld om menig Rooms-katholiek klokkenspel in discrediet te brengen. De choco-mafiosi willen het heft in eigen handen nemen en de Rooms-katholieke eieren zo in een ijzeren greep krijgen en dusdoende verhinderen dat deze in kindermond belanden, zonder recette voor hun eigen zak…
Koester je eieren, waarde lezer, heb respect voor je lokale klokkenspel en draag zorg voor bunnies als je hen toch tegenkomt. En ook al kan ik de Paashaas onmogelijk vervangen, heb ik voor jou toch nog een presentje op deze tweede Paasdag. Veel plezier! En oh ja, benut die 0,55% van je leven misschien ook even, while you’re at it?
Ik volg het blog van Steven Strogatz op de site van de New York Times (één van ‘s werelds meest vermaarde dagbladen) al enige tijd en raad het dikwijls aan aan mensen die me vertellen dat ze wiskunde fascinerend vinden, maar er toch nooit echt goed in waren.
Velen onder jullie kennen 