Per:Sil

3 weken is het intussen geleden dat ik het eerste deel van mijn reisrelaas neerpende. Voor de herinnering te sterk vervagen heb ik besloten om verder in te gaan op mijn reiservaringen. Verder ga ik deze entry ook nog ietwat aanvullen met recente en toekomstige gebeurtenissen en lotgevallen in ons eigen België.

De rit naar Budapest werd een ware beproeving. Het was na zonsondergang bijzonder belastend, want de straten in Hongarije zijn totaal anders dan in Slowakije. Zo mag je 90 of 120 rijden op wegen waar dan eens de ene rijrichting, dan weer de andere 2 rijstroken ter beschikking heeft terwijl de tegengestelde richting het met eentje moet doen. Stel je dat voor met de nodige bochten en de soms totale afwezigheid van straatverlichting en je krijgt een idee van wat we dienden door te maken. Toen we aankwamen in Budapest, begeleidde de eigenaar van het Emerald Hostel ons na enkele malen aanbellen naar de overzijde van de straat, alwaar wij logeerden in hun vroegere privé-appartement, dat omgebouwd was tot 3 “private rooms”. Wij hadden daar een kamer met apart sanitair, hoewel dat de dagen voor ons klaarblijkelijk nog gebruikt werd als gemeenschappelijke badkamer. Na een opmerking hierover de volgende dag, hebben de eigenaars deze ruimte echter voorbeeldig gereinigd voor ons.

Bij onze aankomst hadden we ook kennis gemaakt met een jongeman, Zahir genaamd, die al enige tijd post hield aan de voordeur van het appartementsgebouw. Toen ik hem hierop aansprak bleek hij gesplit te zijn met zijn (ex-)vriendin en tijdelijk te logeren bij zijn kameraad, die echter reeds enkele uren op zich liet wachten en z’n mobiele telefoontoestel klaarblijkelijk niet aan had staan. Wij wouden nog snel iets gaan drinken en nodigden hem dan ook uit ons te vervoegen, al hadden we geen rode lokale duit op zak. Ook al is Hongarije reeds van in 2004 lid van de E.U., er wordt anno 2009 nog steeds gebruik gemaakt van de Forint (270 Ft. = € 1 ten tijde van onze trip). Er was geen enkel wisselkantoor meer open dus, konden wij niks betalen. Zahir echter stond er op dat wij onze euro’s in onze zakken lieten en trakteerde ons tot 2x toe in de nabijgelegen “Bonnie & Clyde”-bar.

Na enige welverdiende nachtrust, stonden we de dag nadien paraat voor een bezoekje aan de Citadel, gelegen aan de “Buda”-kant van Budapest. Budapest is immers een fusie van twee steden die geografisch van elkaar gescheiden zijn door de Donau. Wij lagen gelogeerd aan de “Pest”-kant, dus dienden we de nabijgelegen “Szabadsag Hid” (= Vrijheidsbrug) over te steken. Dat is me een duur bezoekje geworden! Hoewel we met 3 mensen echt rotsvast overtuigd waren van ons stuk ben ik € 90 kwijtgeraakt op 1 minuut tijd… Hoe zou je je afvragen? Wel: balletje-balletje… Het komt voor in films, je hebt er van gehoord, maar uiteindelijk denk je heel zeker te kunnen zijn en “in de films zal het wel allemaal overdreven zijn”. Wel, dat is het dus niet, getuige mijn portefeuille…

Gezien het enorm warme weer, kreeg ik de vraag om het culturele aspect van Budapest tot nader order uit te stellen en richting Margit-sziget te gaan om gewoon wat te verpozen en in het water te kunnen vertoeven. Na een korte tussenstop in het appartement zodat we ons konden omkleden, hebben we onze ogen de kost kunnen gegeven aan de capriolen van stuntvliegtuigen die reeds door de lucht kliefden ter voorbereiding op de Red Bull Air Race, die de twee volgende dagen zou gaan plaatsvinden. We belandden uiteindelijk in “Palatinus Strand”, de grootste collectie aan openluchtbaden die je kan aantreffen op Margit-sziget.

Na het nodige geplons wandelden we moe, maar voldaan terug naar het appartement. Een uurtje wandelen, ware het niet dat… we tegengehouden werden door een jonge 28-jarige Hongaar, Alex. Deze jongeling had op zijn 28 jaar reeds een eigen hostel/jeugdherberg en vroeg ons of we het naar onze zin hadden gehad in Széchenyi. Niemand van ons driekoppig gezelschap was vertrouwd met de naam, dus informeerden we even naar wat hij juist bedoelde. Bleek dat Széchenyi één van de bekendste medicinale baden in Budapest is, hetgeen er meteen voor zorgde dat de planning voor de daaropvolgende dag onmiddellijk werd omgeturnd om dit er tussen te kunnen proppen. Na nog een verkwikkende thee in zijn hostel, werden we uitgenodigd om hem en zijn hostelgasten ‘s avonds te vervoegen in de Tüzraktér, een lokale, niet zo toeristisch georiënteerde bar. We maken het er maar wat laat en babbelen, lachen en feesten er op los met Alex en zijn Finse gasten. Na een vermoeiende dag en nacht vallen onze ogen terug dicht wanneer we rond 5h00 ‘s ochtens in ons bed belanden…

OK, ik tik teveel en ik wou eigenlijk ook nog enkele andere dingetjes met jullie delen. Om het overzichtelijk te houden gooi ik het in kleine korte bullets:

• Het hoofddoekenverbod: hot topic de voorbije weken en reeds enige tijd voer voor meerdere verhitte discussies in mijn nabije omgeving. Ik blijf het een bijzonder moeilijk dossier vinden en wil daarom niet te kort door de bocht zijn. Ik las echter een zeer goed opiniestuk van mijn collega-Jong-NVA‘er Stijn ‘Adhemar’ Vandamme en eentje op Visionair België van de hand van Johan Sanctorum. Voor allen die het ietwat moeilijk hebben om een mening te vormen rond deze materie: zeer verhelderend materiaal!
• Het nieuwe jaar voor The Gathering is van start gegaan. Een algemene vergadering en onze eerste LAN-party later zijn we klaar om er weer vol goede moed tegenaan te gaan. Nieuw dit jaar is onze maandelijkse league, waarvoor je heel makkelijk punten kan sparen alleen al door deel te nemen op onze verschillende LAN’s. Op het einde van het jaar is er een mooi prijzepakket te verdelen. Zeker een aanrader!
• Ik ben derde geworden op de TeeKay-421 quizmeeting. Ere wie ere toekomt, ik ben enkel zover geraakt omdat mijn groepje van 3 gewoonweg enorm knappe Star Wars-koppen had. Als de onderlinge face-off uiteindelijk plaatsvond, heb ik dan ook gigantisch verloren, maar me daarom niet minder vermaakt! Nadien mocht ik als derde ook nog een prijs kiezen, maar gezien mijn beperkte kennis, vond ik het niet meer dan passend om maar een klein gadgetje te kiezen, maar klaarblijkelijk is het toch wat meer waard dan ik oorspronkelijk dacht… Wil je weten wat het geworden is? Klik dan snel even hier.
• Ik heb er nog enkele toffe dingen opzitten, maar misschien blik ik voor de gelegenheid eens beter ietwat vooruit. Zo zal ik aanstaande donderdag op de Student Welcome zijn te Aalst, vergezeld van nog enkele Jong N-VA’ers uit de streek. Daarna trek ik zaterdag naar Plopsaland De Panne voor de IT1 Family Day… Tijd om mijn paternale instincten weer de vrije loop te laten. De eerstkomende LAN-party van The Gathering valt ook op zaterdag 17/10, al zal ikzelf pas later aanwezig zijn, aangezien ik zaterdag en zondag van dienst ben op FACTS 2009.
• De Kristallijn gaat terug open vanaf 26/09, dus je mag er op rekenen dat ik binnenkort weer regelmatigde ijspiste aldaar onveilig zal maken.

Uitsmijtertje 1: Veel mensen zijn enorm wild van de combinatie muziek & visuals die tijdens een optreden van 2 Many Deejays op luisprekers en scherm te bewonderen zijn. Wanneer ik echter The Eclectic Method vernoem, zijn ze hoegehaamd niet mee. Mag ik jullie uitnodigen om kennis met hen te maken, door op de link te klikken of deze post in zijn volledigheid te bekijken? Hun Quentin Tarantino mixtape staat hier mooi in opgenomen.

Uitsmijtertje 2: Ben je vertrouwd met “The Amulet of Concentrated Awesome“, of “In Space Everybody Can See Your Face”? Neen? Dit zijn nochthans heel vaak gebruikte verhaaltechnische kneepjes of zogeheten “tropes” in het Engels. Wil je hier op een ludieke manier kennis mee maken, haast je dan naar TV Tropes!

Tot slot wens ik alle schoolgaande jongeren van 18 jaar of ouder veel sterkte en succes toewensen wanneer hun academiejaar morgen weer aanvang neemt. Veel sterkte in de studies, het is jullie ticket voor de toekomst! (more…)

Op deze voorlaatste dag van wat voor de minus-18-jarigen en onderwijzend personeel geldt als “de zomervakantie”, deel ik met jou, waarde lezer, alvast graag enkele ervaringen van de voorbije paar weken. Deze weken werden – zoals in mijn laatste blogentry reeds vermeld – hoofdzakelijk gedomineerd door mijn stukje zomervakantie en daaraan gekoppeld een reis. Gelegenheid hiervoor was het huwelijk van Jana en Wouter. Hoewel het niet echt courant is van op reis te gaan wanneer een bevriend koppel je uitnodigt op hun huwelijksfeest, valt dit echter volledig te verantwoorden als hun huwelijksfeest plaatsvindt in het buitenland, alwaar je dan uiteraard de rest van je reis doorbrengt.

Bij mijn vierde bezoek aan het immer, mooie en rustieke Slowakije, waren we gelogeerd in het mooie Penzion Lipa te Tlmače. Na één nachtje daarginds maakten we ons op voor het event waarvoor we afgezakt waren, het eigenlijke kerkelijke huwelijk van Jana & Wouter in de kerk van het pittoreske Pečenice, Jana’s geboortedorp. Een speciale verrassing stond ons ginds reeds te wachten, onze lokale pastoor van Wichelen, Peter Bracke, was immers tot daar afgezakt voor 1 enkele dag, speciaal voor deze heuglijke gebeurtenis. Het was een heel mooie mis, gevolgd door een zeer leuk avondfeest in typisch Slowaakse stijl, met andere woorden: copieuze hoeveelheden eten en drinken, een veelheid aan traditionele lokale gebruiken zoals het kapot gooien van borden, met 2 eten uit 1 enkel bord soep, rijmpjes die vertellen hoeveel kinderen het jonge paar wel niet zal krijgen, dansgelegenheid op lokale classics,… Kortom: the works. Dank trouwens aan onze taxichauffeur die in het oprijden non-stop “Paloma Blanca” van “The George Baker Selection” op onze trommelvliezen losliet, daar dat het enige nummer was dat we kenden van zijn muziekcd’tje. Nog meer dank aan de bruidegom en diens vader en schoonvader, die ons nog om 4h30 ‘s ochtends naar ons hotel hebben gevoerd, geen sinecure na zo’n vermoeiende activiteit.

Daags nadien waren we uitgenodigd voor de afterparty in Pečenice, waar we overheerlijke wild- en varkensgoulash en bijhorende Pálenka, pivo en vino voorgeschoteld kregen door Jana’s familie (Stanko, you’re the greatest goulash cook in the world in my book!). Deze oergezellige namiddag, waarbij sommige gasten vergezeld waren van enig mannelijk kattengezelschap, werd nog eens opgevrolijkt door Wouters moeder, Hanne en mezelf die de stembanden maar wat graag in koor lieten resoneren op melodietjes uit onze jeugdbewegingsverleden. Aan alles komt echter een einde, zo ook aan deze leuke namiddag, want we hadden nog rendez-vous met een andere Vlaming in Slowakije, Bram, vergezeld door diens eigen eega en schoonzuster om even een bezoekje te brengen aan hun appartement in Levice, dat op het ogenblik van schrijven nog steeds in volle verbouwing is. Een cocktailtje later, namen we afscheid en doken we onze respectievelijke bedden in voor wat hoognodige nachtrust.

Om de laatste dag in Slowakije af te ronden besloten we wat te luieren en af te zakken naar Margita-Ilona, een camping- en recreatieterrein met de nodige zwembaden. Afsluiten wouden we doen in typisch Slowaakse stijl, dus gingen we naar het uitstekende restaurant Koliba, dat we reeds eerder bezochten op voorgaande trips naar Slowakije. Eens de innerlijke mens versterkt, lieten we ons door de trouwe VW Golf naar Lipa brengen om daar Frederik, Tom & Valerie af te zetten en samen met Hanne & Liese door te rijden naar onze volgende halte: Budapest te Hongarije. Maar deze blogentry wordt alweer vrij lijvig, dus zal ik het reisverslag opsplitsen in meerdere stukken en het hier even voor bekeken houden. Wil je echter al een korte blik werpen op de eerste en latere dagen van deze zomerse roadtrip, dan verwijs ik je graag door naar deze volledige entry met enkele leuke foto’s. Dat kan je door simpelweg te klikken op:

(more…)

Overmorgen is het zover, bibi vertrekt even op reis met Hanne & Liese naar Slowakije. Dat land ken ik al vrij goed, aangezien ik daar intussen al voor de vierde keer heen ga. Net als vorig jaar, vertrek ik ook deze keer voor een huwelijk tussen een Belg en een Slowaakse; waar Bram & Helena vorige keer nog in dat huwelijksbootje stapten, nemen Jana & Wouter die rol nu voor hun rekening. Gezien de reis van vorig jaar bijzonder in de smaak viel, doen we het nu volgens min of meer dezelfde formule. Dat houdt meerbepaald in dat we na de 4 dagen Slowakije het land verlaten voor Hongarije, met een vierdaagse in Budapest, gevolgd door een driedaagse in Siófok, de grootste badstad aan het Balatonmeer.

De eerste keer (in 2004 – dankjewel voor de correctie, Vincent! ) gingen we nog met een bijzonder grote groep daarheen, waarbij eerder genoemde Vlamingen allebei kennis hebben gemaakt met hun huidige eega’s. Dat leek me een mooi moment om even wat foto’s uit de oude doos op te dissen en met jullie te delen alvorens ik in de wagen stap voor de 1400 km tellende heenreis. Ik zou zo zeggen, deel wat inzichten met me via de commentaarfunctionaliteiten van dit blog, maar gelet op de eerdere respons op dergelijke voorstellen voorstellen, heb ik hier geen al te hoge verwachtingen bij. Alhoewel, misschien ben ik wel aangenaam verrast wanneer ik binnen 2 weken terug op Vlaamse bodem ben? De oude doos wordt opengetrokken als je deze blogentry in zijn geheel bekijkt. Veel plezier alvast met de foto’s, ik deel de exemplaren van dit jaar zeker ook nog met jullie, trouwe bloglezers!

(more…)